De nieuwe formatie van Re-Mixed
Sinds 1 februari 2010 gaat Re-Mixed verder in een andere samenstelling. De ‘harde kern’ blijft natuurlijk bestaan (Berry, Otjep, ikzelf) en ook Maurice en Esther (die we eigenlijk ook wel ‘harde kern’ kunnen noemen) blijven gewoon bij ons. Wie onze optredens in januari gezien heeft, kent Jozua de nieuwe gitarist al. En daar komen Mischa de bassist en Annabelle de zangeres nog bij.
De nieuwe bezetting heeft dus één zangeres minder. Otjep gaat zich echter helemaal op zang richten en met Joz hebben we er een goede gitarist bij waardoor het geluid nog veel ‘funkier’ wordt dan het al was. Bovendien swingen Mischa en Maurice meer dan ooit tevoren.
Annabelle is een fris, jong gezicht. Een meid met pit en een dijk van een stem. Net als Joz komt ze uit een bigband en ondanks haar 22 jaar heeft ze een behoorlijke ervaring als backing- en lead zangeres. Zoals we gewend zijn, blijft Re-Mixed zo dus een band met veel meerstemmige samenzang en uitstekende vocale kwaliteiten!
Gisteren was de derde repetitie met de nieuwe formatie en voor het eerst dat ik echt voor de volle 100% het gevoel had dat we iets geweldigs aan het neerzetten zijn. Het is niet leuk om voor de 47ste keer ‘I Wish’ van Stevie Wonder in te studeren… zeg maar gerust dat dat saai is. Maar met de twists die we er nu aan geven, wordt het weer leuk! Echt muziek maken, met aanvullingen en veranderingen die zelfs een afgezaagd ‘Play that funky music’ nog interessant maken. En wat heeft Annabelle een dijk van een stem! Geweldig!
‘Shackles’ (‘I wanna praise you’ van Mary Mary) klinkt nu in de originele toonsoort (een terts hoger dan we ‘m in de vorige formatie deden!) een heel stuk volwassener. De fraseringen van Annabelle zijn fris, jong en modern en passen bij het nummer. De muzikale invulling loopt ook een stuk strakker. Iedereen heeft de positieve vibe gevoeld en die stralen we uit.
Het gevoel van een warm bad, dat was er natuurlijk met de oude formatie. We speelden al enkele jaren samen en dan worden je bandleden een soort familie. Met je ogen dicht voel je aan het spel van Maarten, of de kleine buigingen in de stem van Margareth, of die blik van Patricia meteen aan wat er gaat komen. Een maat voordat iemand de fout in gaat, weet je het eigenlijk al dat het gaat gebeuren. Die samenhang, dat groepsgevoel… dat is er nu nog niet. Als onderdeel van de kern, de ‘bestaande’ muzikanten moet ik nu proberen niet teveel naar het oude te refereren. De nieuwe formatie doet sommige dingen anders, en dat moeten we accepteren.
Bovendien moeten de nieuwkomers zich welkom voelen in de band, hun eigen inbreng hebben. Gelukkig zijn we als ‘oude garde’ redelijk open voor mijn gevoel. Mede door repetities zoals gisteren staan we er allemaal achter wat er muzikaal om ons heen gebeurt.
Ook op sociaal vlak ontstaat er een eenheid in de nieuwe band. Het ongemakkelijke tijdens de pauzes gaat eraf, de sfeer wordt losser en de mensen leren elkaar beter kennen. Het zal nog wel een aantal optredens duren voordat iedereen echt ‘thuis’ is in de band. Dan kan iedereen de spanning laten varen en genieten van het muziek maken. Gelukkig hebben we al genoeg optredens in het vooruitzicht om dat te bewerkstelligen.
Re-Mixed is voor wat betreft bezetting nooit zo heel stabiel geweest. Sinds het begin hebben we vooral op de frontlijn (zang) heel veel wisselingen gekend: De eerste line-up was Berry, Otjep, Sham, Roberto, Sandra en Marjolein. Al snel ben ik daarbij gekomen (eerst speelde ik de geluidsman…), en daarna volgden Jady, Leo, Margareth, Dirk, Maarten, Patricia en Maurice. Sinds 2003 zijn we dus al een paar keer door een ‘mini-crisis’ gegaan. Die zijn we allemaal doorgekomen en achteraf zijn we bij vrijwel elke wijziging beter geworden. Ook deze keer denk ik dat we een stap in de goede richting gaan maken. Nu al blijkt dat we zowel muzikaal als vocaal een sterkere club vormen. Uitstraling op het podium moet nog blijken en of het ook live gaat ‘klikken’ kunnen we nu natuurlijk nog niet zeggen.
Voor het eerst in drie jaar heb ik nu echt het gevoel dat we als band allemaal op de goede weg zitten en dat dit een formatie is waar we achter kunnen staan. Ben benieuwd of deze blog-post zichzelf snel zal achterhalen!