Wellicht ben ik wat genuanceerder dan Anneliesje, kan best inzien dat mensen door zich ergens middenin te begeven een vorm van expertise kunnen verwerven. Maar haar opvatting dat het simpele feit dat je 5.000+ volgers hebt en 10.000+ tweets verzend je nog geen expert maakt, daar ben ik het wel mee eens!

Voor mij is Twitter gewoon een aardig medium om mensen mee te helpen via #durftevragen, om met mensen in contact te komen en verder niks. Het is geen geweldige uitbreiding van mijn sociale netwerk; dat zijn voor mij Linked In en Hyves niet eens…

Laten we met z’n allen alles nou eens gewoon op waarde inschatten: Twitter is een vorm van communicatie, vergelijkbaar met de 27MC “zendbakjes”. Leuk, een hype, iets dat levens kan redden, maar over het algemeen gewoon weer een andere vorm van luchtige communicatie oplevert dan we daarvoor al hadden aan de bar in de kroeg op de hoek.

Op mijn laptop gebruik ik Tweetdeck om te twitteren. Daarmee kun je eenvoudig je eigen ‘timeline’ beheren, terwijl je overzicht houdt over je DM’s (direct messages) en de ‘mentions‘ of vermeldingen in goed Nederlands. Het overzichtelijke zit hem in het gebruik van kolommen. Elke ‘lijst’ of timeline krijgt z’n eigen kolom. Zo kun je ook kolommen aanmaken met zoekopdrachten. Die w0rden dan constant ververst en je blijft dus altijd op de hoogte van de laatste tweets die aan jouw zoekcriterium voldoen. Als je een complexe query opstelt, kun je zo haarfijn die tweets ophalen die voor jou interessant zijn. Zo’n zoekopdracht maak je het makkelijkst met de Advanced Search optie van twitter.com. Vervolgens heb je dus altijd een overzicht van wat jij wilt zien op twitter.

Een voorbeeld: Ben je geinteresseerd in Tilburgs nieuws? Zoek dan in ieder geval op “tilburg OR 013″. zodat jij niks mist over Tilburg. Als je echter tweets wilt zien van mensen die een baan zoeken, dan zou je kunnen zoeken op “baan OR werk OR vacature OR sollicitatie OR functie”. Je kunt je voorstellen dat je dan veel berichten krijgt, maar ook veel rommel. #filterfailure zoals ze dat dan noemen. Het zou dus handig zijn als je op een unieke zoekterm zou kunnen zoeken en dat iedereen die een baan zoekt (of aanbiedt?) dezelfde ‘tag’ gebruikt.

Daar komen de hashtags in beeld. Als ‘we’ als twitter community nou afspreken om alle berichten die over Tilburg gaan te voorzien van een label #013, dan kunnen we daar makkelijk op zoeken en voorkomen we filter failure. En zo zou je kunnen werken met #CP voor een carière pitch… maar waarom is dat wellicht niet zo’n goed idee? Als jij een baan zoekt, denk je dan direct ‘Ik ga een carière pitch doen!’? En is #CP dan uitsluitend een carière pitch? Of een hashtag die mensen die op zoek zijn naar een portable piano CP70 van Yamaha gebruiken? Of de volgers van de Communistische Partij? Of in de USA door Child Protection?

#ikzoekeenbaan is dan veel beter. Uniek, en duidelijk. #durftevragen is mijn favoriete hashtag. Een groep mensen die het leuk vindt om vragen van anderen te beantwoorden, gratis en voor niks. Soms wordt de tag misbruikt voor reclame, maar dat is gelukkig nog zeer beperkt. Lange tags kosten wel veel van de beschikbare karakters, dus dat is eigenlijk ook wel weer jammer. Maar hoe langer, hoe groter de kans dat de tag uniek is voor één doel. Maar hoe groot is de kans dan dat mensen dezelfde tag gebruiken voor hetzelfde doel?

#baan, #werk, #vacature, #baasgezocht en zo kan ik nog wel even doorgaan, zijn allemaal hashtags die je kunt bedenken, maar welke neemt iemand? Initiatieven zoals @ikzoekeenbaan helpen dan wel om daar structuur in te krijgen. Een website met populaire hashtags is bij voorbaad achterhaald, dus de beste manier is om eerst eens zelf te zoeken, en dan vervolgens populaire tags over te nemen. @ikzoekeenbaan is trouwens een bijzondere, want daar wordt een twitter-account (en linked-in en hyves) gebruikt om mensen die een baan zoeken te linken, in plaats van een specifieke tweet in een search op te laten duiken. Je kunt op twee manieren aan zo’n account linken: zorg dat je followers wordt van elkaar (vereist dus actie van de accounthouder), of doe een mention van het account (zet gewoon @ikzoekeenbaan in je tweet) Voor de zoekers is het zoeken op @ikzoekeenbaan voldoende om jouw bericht aan dit account te vinden en zo te weten dat (en wat) jij zoekt.

Klikbare hashtags (vanuit tweetdeck, maar ook vanaf de Twitter.com timeline pagina) zorgen dat je snel alle berichten met deze hashtag bij elkaar hebt. En met de vele automatische lijstjes van ‘hot twitter topics’ kun je er snel genoeg achterkomen welke hashtag jij moet gebruiken.

Dus: gebruik een hashtag en wees #creatief!

Dit is ‘ie dan, mijn eerste blog. En dan sta je voor het dilemma: welk onderwerp ga ik aansnijden? Gezien mijn recente toegenomen activiteit op ‘het web’ lijkt het me wel leuk om daar eens wat over te schrijven.

TWITTER

Sinds een paar weken ben ik actief op Twitter. Microblogging is een fenomeen waar ik in eerste instantie niet veel mee had. Heel 2009 heb ik deze hype met argwaan bekeken en de site Twitter.com amper een blik waardig gegund. Het leek mij niet nuttig om te weten waar iemand was, wat ‘ie daar deed en in de meeste gevallen ook niet hoe iemand zich voelt.

Een presentatie van Martijn Aslander die ik op het internet zag (met dank aan Arno van Gorp voor het doorsturen van de link), ontdekte ik het werkelijke potentieel van Twitter. Vooral de community die door de hashtag #durftevragen gevormd wordt, trok mijn aandacht. Martijn schetste een beeld van een groep mensen met veel kennis op allerlei gebied, die zonder veel moeite, tegen nul kosten en binnen enkele minuten geraadpleegd geworden kan. Denk je eens in wat daar de mogelijkheden van zijn? Alsof je lijntjes uit hebt staan in alle bedrijven en universiteiten, de politiek en alle lobby-netwerken en daar in één klap je vraag kunt laten beantwoorden.

Zo rooskleurig is het helaas niet, maar het scheelt niet veel. De groep ‘luisteraars’ is behoorlijk groot en het niveau is soms behoorlijk hoog. De diversiteit is goed (hoewel de verhouding mannen/vrouwen flink uit balans is, met een meerderheid voor vrouwen!) en er blijven maar weinig vragen onbeantwoord. Zelf bekijk ik de #durftevragen berichten via Tweetdeck of moTweets en als een vraag me aanspreekt, beantwoord ik ‘m als ik kan. Dat werkt verslavend en brengt je snel in contact met andere ‘tweets’.

Het verbaasd me wat mensen vragen, maar ook hoe makkelijk mensen antwoord geven op de uiteenlopende vragen. In een dag zie je mensen woonruimte vragen, een fiets krijgen, computerproblemen opgelost worden en en passant ook nog de handigste software tools voorbij komen. En doordat antwoorden vaak van verschillende mensen komen, kun je snel ‘meningen’ peilen en de waarde van de antwoorden wegen.

De kracht van Twitter is het gelezen worden door vele tweets, followers die je berichten lezen en al dan niet besluiten iets met de inhoud te doen (doorsturen of Retweeten, of beantwoorden, of je advies opvolgen). Als je een weekje of zo actief meedoet aan #durftevragen, heb je al snel een schare volgers. Mensen die jij direct geholpen hebt, door hun vragen te beantwoorden, of mensen die jouw reactie op prijs stelden en je besluiten te volgen. Ik zit momenteel op 22 volgers. Niet slecht, al zeg ik het zelf!

MSN Messenger

Kennen jullie ICQ nog? Daar begon het ooit mee voor mij, instant messaging… En daarna MSN. En nu? Ik doe er niet veel meer mee… e-mail is veel belangrijker voor mij geworden.

GOOGLE WAVE

Het nieuwste speeltje, waar ik iets voor Twitter aan begonnen ben is Google Wave. Een combinatiedienst van ‘collaborative writing’, e-mail, instant messaging, blogging en zaken waar we nu nog niet eens een naam voor hebben! Nu nog mensen waar je mee kunt waven … Op dit moment is GOOGLE WAVE vooral een buggy stukje software waar het nut nog niet helemaal duidelijk van is. Sinds afgelopen week heb ik de eerste nuttige conversaties op Wave gehad met een oud-stagiaire die nu in het kader van haar afstudeeropdracht een interview wilde doen. En dat werkte eigenlijk niet eens slecht!!!

WORDPRESS

Hier liep ik via wat verschillende manieren tegenaan. Ik gebruik Shareaholic om interessante dingen die ik op het web tegenkom, te ‘clippen’ in Evernote, of door te mailen aan anderen. Daarin zag ik al de mogelijkheid om naar ‘WordPress’ te bloggen. Ik had geen idee wat WordPress was… Via #durftevragen kwam ik echter wat mensen tegen die ook al met WordPress bezig waren. Dat maakte me nieuwsgierig. Dus maar eens mijn website www.reneknuvers.nl voorzien van een verse WordPress installatie en aan de slag! Jullie zien nu het resultaat.

Ik heb af en toe de behoefte om mijn ideeën te publiceren. Dingen die me verbazen, waarvan ik denk dat anderen er ook wat aan hebben, die ik leuk vind, of gebeurtenissen die ik graag van me af wil schrijven. Dat ga ik maar eens doen op deze blog. Geen idee hoe persoonlijk, abstract, of misschien wel absurd hij wordt. Dat is wellicht ook de kracht van een persoonlijk blog? Dat je vrij kunt zijn van grenzen en kunt schrijven wat je wilt? We gaan het meemaken!